Consumenten en duurzaamheid 

Volgens de definitie van de Verenigde Naties betekent duurzaamheid voldoen aan de huidige behoeften zonder toekomstige generaties in gevaar te brengen. Voor de pluimvee- en eierensector omvat duurzaamheid sociale, economische en milieupijlers. Jongere consumenten, vooral generatie Z en millennials, die in 2027 52% van de wereldbevolking zullen uitmaken, hechten veel belang aan duurzaamheid bij het kiezen van hun voedsel. Uit een onderzoek in 2020 bleek dat 44% van de consumenten doelgericht is, waarbij 57% bereid is zijn koopgedrag te veranderen voor milieuvoordelen en 70% bereid is een premie te betalen voor duurzame merken.

Economische duurzaamheid 

Economische duurzaamheid in de pluimvee- en eierensector betekent een balans vinden tussen prijs en winst en tegelijkertijd betaalbaar voedsel leveren. Pluimveevoer, dat 65-75% van de productiekosten uitmaakt, is een belangrijk aandachtspunt. De strategieën omvatten het optimaliseren van de darmgezondheid door middel van voersamenstellingen met probiotica, prebiotica en enzymen om de voederconversie te verbeteren. Enzymen verbeteren niet alleen de voedingswaarde, maar verminderen ook oxidatieve stress en darmontsteking.

Kunstmatige intelligentie (AI) biedt een aanzienlijk potentieel door gegevens te gebruiken om vogels beter te beheren, de productie te optimaliseren en boerderijen met verwerkingsbedrijven te verbinden. AI kan prestaties van vleeskuikens voorspellen en verwerkingsschema's optimaliserens om de efficiëntie te verhogen en de kosten te verlagen. Intelligente automatisering in de vleesverwerking die robotica en AI combineert, kan de productiekosten verder verlagen door de operationele efficiëntie te verbeteren.

Duurzaamheid 

Milieuduurzaamheid richt zich op de impact van de sector op de planeet en richt zich op het verminderen van emissies en het verbeteren van het gebruik van hulpbronnen. Pluimveevoer is een belangrijke bron van uitstoot, waarbij de productie en het transport van granen een aanzienlijke bijdrage leveren. Strategieën om deze uitstoot te verminderen zijn onder andere het selecteren van voederingrediënten uit regio's met minimale ontbossing en het verbeteren van de voerefficiëntie door een betere gezondheid en genetica. Mestbeheer speelt ook een belangrijke rol en verschillende technieken maken het mogelijk om de uitstoot van broeikasgassen tijdens de opslag en toepassing te verminderen.

Huisvestingssystemen hebben invloed op de duurzaamheid voor het milieu. Kooivrije huisvestingssystemen verhogen de CO2-uitstoot met 15-18% per kilogram geproduceerde eieren. Net Zero Energy (NZE) gebouwen, die evenveel energie produceren als ze verbruiken, kunnen het energieverbruik en de uitstoot aanzienlijk verminderen. Innovaties in afvalbeheer, bijvoorbeeld de productie van waardevolle producten uit afvalmaterialen, dragen ook bij aan duurzaamheid.

Sociale duurzaamheid 

Sociale duurzaamheid omvat de gezondheid en veiligheid van werknemers, dierenwelzijn, voedselveiligheid en voedselzekerheid. De gezondheid van werknemers kan worden beïnvloed door huisvestingssystemen; kooivrije systemen zorgen bijvoorbeeld voor meer fijnstof in de lucht, waar zowel werknemers als vogels last van hebben. Enzymen in voer kunnen de CO2-uitstoot verminderen en de luchtkwaliteit verbeteren. Nieuwe technologieën helpen bij het monitoren en waarborgen van het welzijn van de vogels, waaronder robots die de kwaliteit van het strooisel verbeteren, videocamera's die abnormaal gedrag detecteren en RFID-apparaten die de bewegingen van de vogels volgen. Het toepassen van Poultry 4.0 met AI-technologieën verbetert de winstgevendheid en laat zien dat men zich inzet voor het welzijn van de vogels.

Vogelgriep blijft een groot probleem en het massaal ruimen van vogels is niet duurzaam. In sommige regio's wordt vaccinatie beschouwd als een meer ethische en effectieve bestrijdingsmethode. Het waarborgen van de voedselveiligheid is cruciaal, waarbij bacteriofagen veelbelovend zijn als middel om bacteriële infecties te bestrijden zonder bij te dragen aan antibioticaresistentie.

De rol van permanente educatie

Het verwerven van de nieuwste kennis over managementpraktijken, voersamenstellingen, huisvesting en ziektepreventie is cruciaal voor duurzaamheid. Training aangeboden door organisaties zoals de World Veterinary Education in Animal Production Health(WVEPAH) voorziet professionals van up-to-date vaardigheden en kennis. Kunstmatige intelligentie kan hun vermogen om de gezondheid en het welzijn van dieren te optimaliseren verder vergroten, waardoor de sector beter in staat is om duurzaamheidsdoelen te bereiken, voedselzekerheid te garanderen en economische en milieuresultaten te verbeteren.

Conclusie

De pluimvee- en eierensector wordt geconfronteerd met tal van uitdagingen, maar ook met grote kansen als gevolg van de vraag van consumenten naar duurzame producten. Economische en ecologische duurzaamheid kan worden bereikt door innovatieve praktijken en technologieën, waaronder AI en intelligente automatisering. Sociale duurzaamheid vereist naast voedselveiligheid ook de bescherming van werknemers en dieren. Onderwijs en opleiding zijn essentieel om professionals uit te rusten met de nodige vaardigheden om duurzame praktijken in de sector te stimuleren.